Yahudiler Hz. İsa’yı Neden Kabul Etmedi? Cevap Verirken Eğlenelim!

İzmir’de yaşayan 25 yaşında, kahkahalarla geçen sohbetlere bayılan, ama derin düşüncelere de dalabilen bir genç olarak, bazen gerçekten anlamakta zorlandığım şeyler oluyor. “Yahudiler, neden Hz. İsa’yı kabul etmedi?” sorusu da işte o kafa karıştırıcı sorulardan biri. Ama gelin, bu yazıyı biraz eğlenceli hale getirelim. Öyle de derinlemesine gidelim, ama bolca kahkaha da atalım!

Her Şey Bir Restoran Sohbetiyle Başladı

Geçenlerde bir restoranda arkadaşlarımla oturuyoruz, birinin cebinden telefon düşüyor. O anki reaksiyonu görünce, “Bunu daha önce görmüş gibi hissediyorum” dedim. Hepimiz başımızı kaldırıp birbirimize baktık. Yine bir espri yapıyor ve her şey bir anda “Evet, bu espri yine oldu” gibi oldu. O an aklıma Hz. İsa’yı kabul etmeyen Yahudi halkı geldi. Ama sakin olun, hemen mantıklı bir açıklama yapacağım.

Hz. İsa’yı Beklemek

Biliyorsunuz, Yahudilerin kutsal kitabı Tanah’a göre, Mesih (yani beklenen kurtarıcı) henüz gelmemişti. Şimdi, burada önemli bir nokta var: Yahudi halkı, Mesih’in bir gün aralarına çıkıp, onları özgür kılacağına, Roma İmparatorluğu gibi işgalci güçlerden kurtaracağına inanıyordu. Bir bakıma, onlar için Mesih “super kahraman” gibiydi. Şimdi düşünün; bir arkadaşınızın hayatını kurtarmak için doğmuş bir “kahraman” var, ama karşınıza çıktığında, o “kahraman” bir anda sadece tatlı bir genç adam olarak görünüyor ve “Hadi gelin, bir araya gelip dua edelim” diyor. Yok ya, bununla kurtulmak mümkün mü?

İçimden: “Yani, Roma İmparatorluğu’ndan mı, bir yemek davetinden mi kurtulacağız?”

Düşünün ki, Roma’ya karşı koymaya çalışan, halkı özgürleştirecek, büyük bir askeri lider bekliyorsunuz ve karşınıza çıkıp size “Hoşça kal, sevgi ve dua” diyen biri geliyor. “Hadi gel, birbirimize ‘iyi ki doğdun’ diyelim” diyor. Anlatabiliyor muyum? Yahudi halkı, bu kadar sıradan birine, “Mesih” diyebilmekte zorlandı. Hem de oldukça haklılar.

Çeşitli Beklentiler

Şimdi, şunu da unutmamak gerek: O dönemde herkesin beklentisi farklıydı. Bazı insanlar Hz. İsa’yı “gerçek” Mesih olarak kabul etti, bazıları ise onun sadece bir “prophet” yani peygamber olduğunu düşündü. Bu, bugün bile dinler arası bir fark yaratıyor, değil mi? Bir arkadaşım geçen gün “Aman, Yaratıcı’nın tasarımına mı takıldık?” dedi. Valla ben de biraz takıldım o gün ama bu biraz felsefi bir mesele. Yine de şunu diyebilirim: İnsanlar bazen, beklentileri yüzünden gerçekleri kabul etmekte zorlanır.

Diğer Olasılıklar: Zihniyet Meselesi

Yahudilerin Hz. İsa’yı kabul etmeyişinin bir diğer nedeni de o dönemdeki genel zihniyet anlayışıdır. O zamanlar, halk ve din adamları arasındaki ilişki çok farklıydı. Bir halk, eski alışkanlıklarını, ritüellerini bir anda terk etmeye pek hevesli değildi. Tıpkı benim bir pizza restoranda, “Hadi tatlı da alalım” diyen arkadaşlarıma içimden: “Bu kadar tatlı önerisi de ne ya!” demek gibi bir şey. Değişim zor, özellikle alışkanlıklar yerleşmişse.

Şimdi, hayal edin ki, Hz. İsa, sistemin dışında hareket ediyor ve aslında toplumun çoğunluğunun reddettiği şeyleri savunuyor. O zaman bu insanlar ona niye inansın ki? Özellikle o dönemde, Yahudi halkının belirli dini kurallarına göre, bu adamın söyledikleri “yok” sayılabilir.

Günümüzden Bir Anlık Durum: Bir Kahve İçme Durumu

Düşünsenize, bugün bir arkadaşınızın evine gidiyorsunuz ve içeri girdiğinizde, o size “Bence kahve değil, yeşil çay içmeliyiz” diyor. İlk başta şaşırırsınız, sonra ona “O kadar da değil, kahve bambaşka bir şey” dersiniz. Hz. İsa’yı kabul etmeyenler de benzer bir durumdaydılar. Yenilik karşısında rahatsız oldular, ne yapacaklarını bilemediler.

İhtiyaç Duydukları Şey: Bambaşka Birşey

Aslında, Yahudilerin Hz. İsa’yı kabul etmemesinin temel nedeni, ona ne istediklerini tam olarak bulamamalarındandır. Çünkü Mesih, onların ihtiyacı olan türden bir figür değil, sadece bir adamdı. Ne asker, ne de bir devrimciydi. Hangi bir insan eski alışkanlıklarını bırakıp, bir mucizevi figüre inanır ki?

Sonuçta Ne Oldu?

Daha derine inmeden bitiriyorum ama şunu söylemek gerek: Yahudilerin Hz. İsa’yı kabul etmemesi, onların yerleşik inançlarını ve sosyal yapılarındaki farklılıkları savunmalarından kaynaklanıyordu. Kimse bir devrim yapacak kahramanın “yumuşak” bir karakterde olmasını beklemezdi. Hz. İsa, toplumun ilgi alanına girmedi, tıpkı bir gün bir arkadaşımın “En sevdiğim tatlı işte, sıcak kış çayı” demesi gibi. Evet, saygı duyarım ama o an için istediğim şey o değil!

Düşüncelerim bir parça karışık gibi görünse de, temelde doğruyu bulmamıza engel olan, toplumsal yapılarımız ve düşünce şekillerimizdir. Hem de en karmaşık meselelerde bile!